Cała prawda o małych psach

Czy to prawda, że małe pieski naturalnie są bardziej szczekliwe i bojaźliwe?

Nieprawda. Małe pieski często są bardziej szczekliwe i bojaźliwe, ponieważ jako szczeniaki, w okresie najintensywniejszej socjalizacji, czyli między siódmym a trzynastym tygodniem życia nie były odpowiednio socjalizowane. Postrzegane jako wrażliwe i kruche przez swoich właścicieli, często uczone załatwiania się na maty absorpcyjne, dużo rzadziej bywają na dworze w tym krytycznym okresie najbardziej intensywnej nauki. Ponadto małe pieski często uczą się szczekać, aby otrzymać coś od właściciela: głaskanie, branie na ręce, smakołyki etc.
Czy to prawda, że małe psy trudniej jest nauczyć czystości i załatwiać się na zewnątrz?

Nieprawda. Trudniej jest nauczyć małe pieski czystości i załatwiać się na zewnątrz, bo wielu właścicieli toleruje lub ignoruje częste załatwianie się w domu podczas treningu czystości, co spowalnia cały proces nauki. Każdego psa możemy nauczyć załatwiać się na zewnątrz. Trening czystości jest trudniejszy tylko w przypadku, gdy nasz pies tak bardzo boi się być na zewnątrz, że może myśleć tylko o ucieczce do bezpiecznego miejsca jakim jest dom.
Czy to prawda, że małe psy nigdy nie powinny bawić się z dużymi psami?
Nieprawda. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, oprócz „to zależy”.
Najbezpieczniej jest najpierw poznać większego psa z naszym małym milusińskim w bezpieczny sposób, np. na smyczy i dowiedzieć się od właściciela większego psa, czy i jak bawi się z małymi psami, zanim pozwolimy naszemu małemu psu na harce.
Im psy bardziej różnią się wielkością, tym większe niebezpieczeństwo.

Jeżeli drugi, większy pies często bawi się z psami różnej wielkości, w tym również z małymi, a do tego mieszka z kotem, to szanse, że będzie ładnie bawił się z małym psem i dostosowywał swój styl zabawy, są dużo większe. Psy, które mogą być bardziej ryzykownymi partnerami zabaw to charty i psy z silnym instynktem łowieckim, hodowane do walk i polowań.

5 minut

W 2009r dr Ilana Reisner, weterynarz behawiorysta z Uniwersytetu Pensylwania i grupa naukowców z Uniwersytetu Stanowego Ohio przeprowadziła badanie mające na celu zbadanie znaczenia udzielania porad przed adoptowaniem psa.

Badanie dotyczyło wybranego zachowania - treningu czystości. Połowa ze 113 osobowej grupy nowych właścicieli psów otrzymała 5 minutową poradę dotyczącą nauki czystości, druga grupa porady nie otrzymała. Miesiąc po adopcji więcej osób z grupy pierwszej uważało, że ich psy są nauczone czystości w domu, w porównaniu do liczby osób z grupy drugiej, która porady nie otrzymała. Ponadto pierwsza grupa rzadziej używała słownej korekcji i częściej stosowała enzymatyczne płyny do czyszczenia. Zaskakujące jest jak ogromną różnicę daje 5 minutowa informacja. Jest to też cenna uwaga dla trenerów, większość z nich ma bowiem tendencję do nadmiernego zasypywania przydatnymi poradami. Dobrze jest pamiętać o tym, że właściciel – podekscytowany nowym zwierzęciem, nie jest ich w stanie zapamiętać.

Stosowanie kennel klatki. Josie.

Josie jest 13 tygodniowym szczeniakiem rasy Goldendoodle. Zgodnie z życzeniem swojej właścicielki ma się załatwiać na dworze. Jej mama jest studentką i z reguły nie zostawia pieska samego na dłużej niż 2-3godziny. Josie otrzymała swoją kennel klatkę, ma też kojec.

Prawidłowe zastosowanie kennel klatki, czy transportera bardzo ułatwia życie właścicielowi, a klatka staje się bezpiecznym i fajnym miejscem dla psa. Powodem, dla którego wiele osób ma złe doświadczenia z kennel klatkami, jest brak odpowiedniego treningu przystosowawczego i zbyt długi jednorazowy czas spędzany przez psa w klatce, co powoduje efekt odwrotny od zamierzonego.

Klatka jest pomocna m.in.:
a) W treningu czystości – psy są z natury czystymi zwierzętami i nie załatwiają się tam gdzie śpią i jedzą. Przebywając w klatce pies uczy się panować nad mięśniami pęcherza i jelit. Trening czystości przebiega dużo szybciej.
b) Prewencji - zapobiega gryzieniu i żuciu mebli, butów i ścian. Poprzez podawanie psu w klatce kości i zabawek edukacyjnych wypełnionych jedzeniem wyrabiamy prawidłowe nawyki gryzienia i żucia.
c) W nauce relaksacji i radzenia sobie z frustrującymi sytuacjami – w życiu codziennym pies nie ma dostępu do wielu pożądanych przez niego rzeczy: biegania wolno, gdy idzie na smyczy, do naszego jedzenia na stole, do psów, które widzi z okien domu etc.
d) Podczas jazdy samochodem – pies podróżuje bezpiecznie, jest pomocna w przypadku psów, które cierpią na chorobę lokomocyjną.
e) Przygotowuje psa na ew. dłuższe pobyty w kennel klatce – podczas podróży czy pobytu w szpitalu.

Drugą opcją jest kojec, czy pomieszczenie przeznaczone dla psa, aczkolwiek w przypadku treningu czystości stosowanie klatki jest lepszym rozwiązaniem.
Klatka powinna być na tyle duża, aby pies mógł w niej stanąć i obrócić się.

Jak przyzwyczaić psa do klatki:
a) Serwuj przynajmniej jeden posiłek dziennie w klatce. Już samo rozsypanie karmy w klatce jest dla psa fajną zabawą, takim mini polowaniem i pozwala mu spalić energię.
b) W ciągu dnia chowaj smakołyki w klatce, tak, aby piesek miał miłą niespodziankę, gdy zajrzy do klatki. A to sprawi, że będzie do niej częściej i chętniej zaglądał w poszukiwaniu smakołyków.
c) Z przerwami stosuj klatkę w ciągu dnia, szczególnie, gdy jesteś w domu. Nie pozwól, aby pobyt w klatce kojarzył się psu z Twoją nieobecnością.
d) Gdy szczeniak zmierza w kierunku klatki lub w niej przesiaduje, nagradzaj smakołykami (wrzucając je do klatki).




Ćwiczenie IDŹ do klatki
a) Stań przez kennel klatką, pokaż pieskowi smakołyk, wrzuć go do środka klatki i powiedź: ‘Idź do klatki’ lub użyj własną komendę.
b) Poczekaj, aż piesek wejdzie do klatki w poszukiwaniu smakołyka, potem wrzuć jeszcze jeden smakołyk, gdy jest w środku.
c) Jeżeli piesek ociąga się z wejściem do klatki, wrzuć kilka smakołyków blisko wejścia, aby zachęcić go do wejścia do środka.
d) Powtórz to ćwiczenie kilka razy pod rząd i kilka razy w ciągu dnia.
e) Gdy piesek z ochotą wbiega do klatki, wskaż ręką na klatkę, wydaj komendę i poczekaj, aż wejdzie do środka i dopiero wtedy nagródź smakołykiem.

Wskazówka: Zawsze nagradzaj pieska w klatce, a nie poza nią. Wrzucenie smakołyka do klatki jest lepsze niż nagradzanie z ręki.